Terapia problemów seksualnych

Przedwczesny wytrysk

Kiedy wszystko kończy się szybciej, niż byś chciał – czasem tuż po rozpoczęciu, czasem jeszcze przed – a Ty zaczynasz unikać zbliżeń, żeby znów nie przeżyć rozczarowania. Pojawia się napięcie, wstyd, presja „tym razem musi się udać”, która sama w sobie pogarsza sprawę. Nie jesteś sam. Przedwczesny wytrysk to jedna z najczęściej zgłaszanych trudności w sferze seksualnej u mężczyzn. W różnych badaniach nawet 20–30% mężczyzn deklaruje, że martwi się czasem swojego wytrysku, choć kryteria kliniczne postaci wrodzonej spełnia mniejszy odsetek [1]. Niezależnie od statystyk – jeśli czujesz, że tracisz kontrolę, a zbliżenie przestaje być źródłem satysfakcji, to wystarczający powód, by poszukać pomocy. A wielu mężczyzn tego nie robi, najczęściej z powodu wstydu i przekonania, że nic się nie da zrobić [1]. To nieprawda – to jedna z tych trudności, które najlepiej poddają się terapii. Jak pracujemy: w terapii nie chodzi o „wynik na stoperze”, tylko o odzyskanie poczucia kontroli, rozładowanie lęku przed oceną i przywrócenie przyjemności ze zbliżenia – Twojej i Twojej partnerki lub partnera. Pracujemy nad tym, co napędza napięcie, i nad konkretnymi sposobami radzenia sobie.

Więcej: czy przedwczesny wytrysk to problem na całe życie i co realnie pomaga →

Problemy z erekcją (zaburzenia wzwodu)

Wzwód, który nie pojawia się wtedy, kiedy chcesz, albo zanika w trakcie. Jeden raz zdarza się każdemu – ale kiedy zaczyna się powtarzać, rodzi się lęk: „a jeśli znowu?”. I to właśnie ten lęk często podtrzymuje problem, tworząc błędne koło, które znasz aż za dobrze. Co warto wiedzieć: źródła seksuologiczne wskazują, że w znacznej części przypadków u podłoża leżą czynniki organiczne (m.in. związane z układem krążenia), a w pozostałych – czynniki psychogenne; przy czym reakcja psychiczna, napięcie i lęk towarzyszą właściwie każdemu problemowi ze wzwodem, niezależnie od pierwotnej przyczyny [2]. Dlatego psychoterapia jest ważną częścią pomocy – także wtedy, gdy problem ma podłoże mieszane. Sygnał, że przyczyna może być psychiczna: erekcje poranne i podczas masturbacji są prawidłowe, a problem pojawia się tylko w określonych sytuacjach lub z partnerem. Jeśli tak jest u Ciebie, terapia bywa szczególnie skuteczna. Jeśli nie – zaczniesz od diagnostyki medycznej, a ja pokieruję Cię dalej.

Zaburzenia hiperseksualne (kompulsywne zachowania seksualne)

Kiedy seks, pornografia albo poszukiwanie kolejnych bodźców zaczyna rządzić Twoim życiem – zabierać czas, pieniądze, spokój, wpływać na związek i samoocenę – mimo że wielokrotnie obiecywałeś sobie, że to ograniczysz. Pojawia się poczucie utraty kontroli, wstyd, podwójne życie. To nie jest „słaba wola”. Kompulsywne zachowania seksualne działają na podobnych mechanizmach co inne uzależnienia – dlatego samo „branie się w garść” zwykle nie wystarcza. Mam osobne przeszkolenie w terapii uzależnień behawioralnych, w tym od pornografii i seksu, i pracuję nad zrozumieniem, co te zachowania regulują, oraz nad odzyskaniem kontroli.

Pochwica

Kiedy współżycie staje się bardzo trudne lub niemożliwe, bo ciało reaguje mimowolnym skurczem mięśni – napięciem, bólem, lękiem. Czasem dotyczy to też badania ginekologicznego czy założenia tamponu. Reakcja pojawia się automatycznie, wbrew Twojej woli i wbrew chęci bliskości. To nie jest „w Twojej głowie” ani coś do „przeczekania”. Pochwica to prawdziwe zaburzenie, u którego podłoża bardzo często leżą lęk i napięcie – i które dobrze reaguje na leczenie [3]. Co ważne: pochwica nie wynika z braku pożądania ani z niechęci do partnera. Jak pracujemy: terapia idzie krok po kroku, bez presji i bez przekraczania Twoich granic, z poszanowaniem Twojego tempa. Pracujemy nad oswojeniem lęku przed penetracją, nad poczuciem bezpieczeństwa i relacją z własnym ciałem, w razie potrzeby nad wcześniejszymi trudnymi doświadczeniami. Najlepsze efekty daje połączenie pracy z emocjami i – jeśli trzeba – współpraca z fizjoterapeutą uroginekologicznym; podpowiem, kiedy warto ją włączyć.

Anorgazmia (brak orgazmu)

Kiedy mimo podniecenia, bliskości i chęci nie udaje Ci się osiągnąć orgazmu – i zaczyna to budzić frustrację, smutek albo poczucie, że coś Cię omija, że jesteś „nie w porządku”. Bywa, że pojawia się przy tym udawanie, wycofanie ze zbliżeń, napięcie w związku. Przyczyn bywa wiele – od lęku, przez przekonania i wstyd, po dawne doświadczenia czy brak wiedzy o własnym ciele. Większość z nich da się zrozumieć i przepracować w bezpiecznej relacji terapeutycznej, bez oceniania i bez pośpiechu.

Brak satysfakcji z pożycia seksualnego

Kiedy niby wszystko „działa”, a mimo to czujesz, że czegoś brakuje – bliskości, przyjemności, porozumienia, ochoty. Kiedy seks stał się obowiązkiem, rutyną albo źródłem napięcia zamiast radości. To też jest ważny powód, żeby o tym porozmawiać – nie musi być konkretnie nazwany, żeby zasłużyć na pomoc. Czasem źródło leży w relacji, czasem w przekonaniach o seksie wyniesionych z domu czy z dawnych doświadczeń, czasem w napięciu, przemęczeniu, spadku pożądania. Wspólnie to rozwikłamy.