Uważa się, że starzenie się prowadzi do depresji, wyrzutów sumienia i niepokoju. A kryzys wieku średniego to faza, która pomaga ludziom znów poczuć się młodo, gdy starają się pogodzić z faktem, że ich życie dobiega już połowy.
Jednak emocjonalny zamęt, jakiego doświadczają niektórzy ludzie w wieku średnim, nie zawsze prowadzi do poważnych zmian w stylu życia, które wiążą się z pragnieniem bycia ponownie młodym. W rzeczywistości kryzys wieku średniego może zmienić się w coś pozytywnego.
Nie każdy przeżywa kryzys wieku średniego. W rzeczywistości badania pokazują, że kryzys wieku średniego nie jest problemem dla ludzi w wielu częściach świata.
W rzeczywistości niektórzy badacze uważają, że pojęcie kryzysu wieku średniego jest konstrukcją społeczną. I to przekonanie, że po czterdziestce powinno się mieć jakiś kryzys, sprawia, że niektórzy mówią, że doświadczają załamania.
W ogólnokrajowym badaniu Midlife w Stanach Zjednoczonych przeprowadzono ankietę, aby określić, ile osób doświadcza kryzysów wieku średniego. Około 26% uczestników zgłosiło kryzys wieku średniego.
Rodzi to pytanie, czy te kryzysy były naprawdę związane z wiekiem średnim, ponieważ wiek średni jest zwykle uważany za 45.
Spośród jednej na cztery osoby, która twierdzi, że miała kryzys wieku średniego, zdecydowana większość twierdzi, że jest to spowodowane poważnym wydarzeniem, a nie wiekiem. Czynnikami, które wywołały kryzys, były zmiany życiowe, takie jak rozwód, utrata pracy, utrata bliskiej osoby lub relokacja.
Ponieważ „kryzys wieku średniego” nie jest oficjalną diagnozą, jest to trudna koncepcja dla badaczy. Naukowcy często nie zgadzają się, co stanowi kryzys wieku średniego.
Wiele badań opiera się na odpowiedziach osób na pytania o to, czy doświadczyły kryzysu wieku średniego. Oczywiście to, co jedna osoba definiuje jako kryzys, może nie być zgodne z tym, co inna osoba uważa za kryzys wieku średniego.
Chociaż zazwyczaj uważa się, że kryzys wieku średniego wiąże się ze strachem przed śmiertelnością lub pragnieniem ponownego bycia młodym, emocje doświadczane podczas kryzysu wieku średniego mogą nie różnić się zbytnio od cierpienia, jakiego można doświadczyć podczas innego rodzaju kryzysu życiowego.
Dla wielu ludzi wiek średni to czas, w którym zmieniają się relacje i role. Niektóre osoby mogą potrzebować, zacząć opiekować się starzejącymi się rodzicami w wieku średnim. Inni mogą stać się pustymi gniazdami lub mogą czuć, że ich nastolatki dorastają zbyt szybko.
Również w tym czasie proces starzenia staje się bardziej widoczny niż kiedykolwiek. Niektóre osoby mogą zachorować, podczas gdy inne mogą zacząć zauważać spadek swoich zdolności fizycznych.
Dla niektórych osób wiek średni może być czasem ogromnej refleksji. Mogą spojrzeć wstecz na swoje lata i zakwestionować, jak mogłoby wyglądać ich życie, gdyby wybrali inną ścieżkę. Niektórzy mogą żałować, że nie wybrali innej ścieżki kariery lub nie stworzyli życia, o którym kiedyś marzyli. Inni mogą zastanowić się nad szczęśliwszymi dniami w swoim życiu.
Dla tych, którzy są zorientowani na cel, może być mniej refleksji, a więcej działania. Zamiast patrzeć wstecz na minione lata, mogą zacząć walczyć o osiągnięcie większych celów w drugiej połowie swojego życia.
Zawirowania wieku średniego mogą przynieść pozytywne zmiany, które nie wymagają profesjonalnej pomocy. Być może stajesz się bardziej uduchowiony, a może decydujesz się na wolontariat, aby poczuć, że twoje życie ma większy sens.
Ale może to również odbić się na twoim samopoczuciu. Jeśli doświadczysz kryzysu psychicznego w wieku średnim, nie powinieneś traktować go inaczej niż żaden inny kryzys emocjonalny. Jeśli odczuwasz niepokojące objawy, które utrudniają Ci funkcjonowanie, poszukaj profesjonalnej pomocy.
Jeśli myślisz o dokonaniu poważnych zmian życiowych, takich jak zakończenie długotrwałego związku, zmiana kariery lub przeprowadzka – a chęć dokonania tych zmian wynika z wewnętrznego zamieszania związanego z wiekiem średnim – dobrym pomysłem może być rozmowa z profesjonalistą zdrowia psychicznego przed podjęciem dalszych kroków.
Prowadzę psychoterapię dorosłych i par. Specjalizuję się w pomocy osobom: uzależnionym i współuzależnionym, z tzw. syndromem DDA- DDD, w depresji, w stanach lękowych, w kryzysach suicydalnych, doświadczających: problemów seksualnych, trudności w relacjach partnerskich oraz udzielaniu wsparcia społeczności LGBTQ+.
Szanuję jego historię życia. Słucham aktywnie z pełną otwartością i empatią o jego problemach i trudnościach z autentycznym zainteresowaniem na każdym etapie rozmowy.
Szczególny nacisk kładę na budowanie relacji terapeutycznej w poszanowaniu różnorodności płci, orientacji i tożsamości płciowej, godności i praw klienta . Pracuję zgodnie z etyką zawodową.